Het verhaal van Sanne & Miro

26 februari 2026

‘Hij hoefde even helemaal niets’

Sommige paarden laten geen duidelijke signalen zien, maar staan wel voortdurend ‘aan’. Miro is zo’n paard Een paard dat al langere tijd ‘aan’ stond, zonder dat iemand er precies de vinger op kon leggen. Er was nog geen uitgesproken probleemgedrag, geen grote escalaties, maar Miro was wel altijd alert, met een lijf dat nooit echt leek te ontspannen.

Zijn eigenaresse, Sanne, vertelde me hoe lastig dat voor haar was. Dat ze steeds het gevoel had dat hij geen moment helemaal losliet, alsof hij voortdurend bezig was met wat er zou kunnen komen. Terwijl ze dit vertelde, zei ze ook eerlijk dat ze dat gevoel bij zichzelf herkende: dat altijd een beetje vooruitdenken, een beetje scherp blijven.

Bij aanvang van de behandeling van Miro heb ik eerst de tijd genomen om te kijken en te voelen hoe Miro erbij stond. Niet door iets te corrigeren, maar door aanwezig te zijn en af te stemmen op wat zijn lichaam liet zien. Niet alleen hoe zijn ademhaling liep, waar hij spanning vasthield zonder dat hij daar woorden aan kon geven, maar vooral: hoe zijn interne motor wel of niet aan stond en waar nog ruimte was voor verbetering of ondersteuning. Ik werk daarin niet met een heel vast stappenplan, maar volg wat het paard aangeeft. Er kan veel opgepikt worden uit o.a. hoe die interne motor functioneert en vanuit daar werk ik verder, laag voor laag, in het tempo dat het lichaam en paard zelf toestaat. Zo vervolgde ik de behandeling bij Miro.

Sanne vertelde ondertussen hoe ze in de afgelopen periode steeds het gevoel had gehad dat ze langs Miro heen werkte, hoe hard ze ook haar best deed. ‘Het is alsof hij me wel hoort, maar niet helemaal kan landen,’ beschreef ze. ‘Alsof hij altijd net een stap vooruit is.’ Dit soort zinnen zeggen vaak veel, want ze beschrijven wat een paard toch laat zien, zonder dat het paard het met woorden uit kan leggen.

Door rustig te blijven werken en niets te forceren, ontstond er gaandeweg verandering. Miro’s houding werd zachter, zijn ademhaling zakte dieper weg in zijn lijf en de spanning die hij zo lang had vastgehouden begon langzaam los te laten. Dat loslaten kwam niet opeens, maar in kleine stapjes die zich aandienden zodra zijn lichaam merkte dat het niets hoefde vast te houden.

Nadat ik alles had afgerond, bleef hij nog geruime tijd rustig staan. De ontspanning werkte ook naar Sanne door en ze vertelde:

‘Dit heb ik hem nog nooit zo zien doen. Het lijkt alsof hij eindelijk kan rusten. Alsof hij niet meer hoeft te dragen wat hij al die tijd heeft vastgehouden.’

Ze vertelde dat dit moment haar ook raakte, omdat ze voelde hoe dicht de spanning bij mens en paard soms naast elkaar kunnen bestaan. Het besef van de wisselwerking die er tussen mens en paard is, werd even echt bevestigd.

Ongeveer drie weken later kreeg ik een appje van Sanne. Ze schreef dat de ontspanning bij Miro was gebleven en dat die rust langzaam was gaan doorwerken in zijn hele lijf. Dat hij ruimer en lichter begon te bewegen, met meer souplesse, en dat hij tijdens het rijden meer ging meedenken in plaats van steeds vooruit te springen. Wat haar misschien nog wel het meest opviel, was dat er ook momenten waren waarop hij zelfs durfde af te wachten. Er was meer focus en samenwerking ontstaan. Voor Sanne betekende dit een paard wat in haar woorden ‘echt met plezier van beide kanten te rijden was’.

Ze schreef ook dat ze voelde dat Miro in die weken lichamelijk nieuwe mogelijkheden had gevonden, alsof er knopjes waren aangegaan die hij eerder niet kon gebruiken. Niet omdat er iets was aangeleerd, maar omdat zijn lichaam weer ruimte had gekregen om andere keuzes te maken.

Dit is wat ik vaak zie bij paarden die lange tijd ‘aan’ hebben gestaan. Ze worden geen totaal ander paard (want dat hoeft ook niet), maar vinden zichzelf terug. Er gebeurt niet altijd of meteen iets spectaculairs aan de buitenkant, maar er ontstaat ruimte. En vanuit die ruimte volgt vaak vanzelf meer beweging, meer souplesse en een ander contact.

Als je dit herkent bij jouw paard - dat gevoel van altijd alert zijn, zonder duidelijke oorzaak - dan weet je hoe waardevol het zou zijn wanneer er weer ruimte ontstaat. Bij Miro begon die ruimte met niet meer vanuit constante alertheid te hoeven reageren. Zijn interne motor zoals ik het noem, was weer gekalibreerd en hij kon daarna zelf met Sanne’s begeleiding de puntjes op de i zetten. De behandeling vormde daarmee een nieuw fundament, waarop ze samen verder konden bouwen.

Dit was het verhaal van Sanne en Miro en een voorbeeld van hoe een behandeling kan verlopen. Geen enkel paard en eigenaar is hetzelfde. Juist de combinatie tussen mens en paard maakt ieder proces uniek en vraagt om een persoonlijke benadering. Elke behandeling verloopt anders, omdat ieder paard en iedere eigenaar hun eigen geschiedenis, lichaam en dynamiek meebrengen. En dat is een van de dingen die maakt dat ik mijn werk zo leuk vind: ik ontmoet de meest uiteenlopende en bijzondere mensen & dieren. Dat ik een stukje bij mag dragen aan hun bewustzijn, groei, welzijn en natuurlijk het plezier samen, voelt voor mij als dankbaarheid. Dat mag ook wel eens gezegd worden 😊

Tot snel!

Gary

Met dank aan Sanne & Miro voor het mogen delen van hun verhaal!

Contact pagina

Delen? Dat kan hier:

< Ouder bericht

Herfst APK: het verhaal van Lina & Solenne

door 75b318ec7592ec13d9a2fda899820d0f5c3604b0 • 4 oktober 2025

Lina schakelde mij vorig jaar voor het eerst in voor haar merrie Solenne. Ze merkte rond de herfst dat Solenne veranderde: ze was minder soepel, prikkelbaarder in de omgang en oogde minder ontspannen. Het viel samen met de overgang van weidegang naar paddock en stal. ‘Ze lijkt wat prikkelbaar en net wat strammer,” legde Lina bij aanvang van de behandeling uit. ‘Alsof ze zich tegen iets verzet, maar ik kan niet precies aanwijzen wat. Ze lijkt wat minder goed in haar vel te zitten.’ Lina was er op tijd bij, voordat de kou echt doorzette. Solenne stond inmiddels al een paar weken op de paddock, in plaats van op de zomerweide. Door deze overgang en de seizoenswisseling gaf Solenne enkele subtiele signalen, die Lina aan het denken hadden gezet. Ze vond dat ze er wat mee moest en dat resulteerde in een afspraak. Lina noemde het met een lach ‘een herfst APK voor Solenne’, een term die ik ook passend vond. We kwamen er namelijk achter dat Solenne voornamelijk hulp nodig had om in haar lijf mee te schakelen met de veranderende omstandigheden die de seizoenswisseling met zich mee brengt. Het verschil was destijds opvallend, volgens Lina. Binnen een paar dagen bewoog Solenne weer soepeler en ook het prikkelbare gedrag in de omgang verdween naar de achtergrond. Fysiek leek ze fitter en energieker, wat Lina in de training mooi kon benutten. Voor Lina was de timing van een behandeling in de herfst perfect: ze had hierdoor de signalen die ze van Solenne kreeg om kunnen buigen, zodat ze niet uitgroeiden tot echte problemen.

Als paardeneigenaar sta je hier vaak niet bij stil ... Jij wel?

9 oktober 2024

Hier sta je niet bij stil als paardeneigenaar . . . Of jij wel? Laat ik eens een vast herkenbare situatie beschrijven die we als paardeneigenaar tegen kunnen komen. Bij jezelf, of bij een stalgenootje: 👉🏻 ‘Verdorie, m’n paard is kreupel of loopt niet goed.’ 👉🏻 ‘Ik heb het gevoel dat mijn paard wat onder de leden heeft. Hij/zij is niet zichzelf’. Kan je het vervolg al raden? 😉 Zodra er signalen bij je binnenkomen over het welzijn van je paard, wordt de gevoelige snaar geraakt en gaan de alarmbellen af. Bij sommigen zo hard, dat alle rampscenario’s de revue passeren en de situatie eigenlijk nog meer wordt versterkt. Je hoofd koel houden als je niet weet wat er aan de hand is met je paard, is voor velen onder ons een uitdaging. Kon je paard maar praten... Goed, er is vastgesteld dat je paard niet zuiver loopt of zich inderdaad niet lekker voelt. Daarin maak je zelf stappen of roep je hulp van de dierenarts in met als gevolg dat de scherpe kantjes eraf zijn: het probleem is (enigszins) vastgesteld en er wordt naar gehandeld. Die opluchting die je dan voelt is natuurlijk superfijn en je kan weer gaan denken aan het opbouwen van de training. Heerlijk!

Wat kan je verwachten na een behandeling?

1 juni 2024

Ik laat graag klanten aan het woord, maar wat vind ík wat je na een behandeling kan verwachten? 😊 Laat ik het aan de hand van veelgestelde vragen en praktijkervaring ook eens kort uitleggen in mijn eigen woorden. Een behandeling zet allereerst op veel vlakken, zowel mentaal als fysiek, dingen in werking bij je paard. Onderschat dit dus zeker niet! De meeste paarden laten tijdens de behandeling al merken wat er gebeurt, anderen zijn meer introvert en geven subtiele signalen af. En in sommige gevallen kunnen er bij jouzelf ook dingen loskomen, jullie zijn immers een team (wie kan daarover mee praten? 😉). Belangrijk is dan ook om jou en je paard de tijd te geven om de behandeling te verwerken. Ik zeg vaak: ‘kijk naar hoe het voor de behandeling was en hoe het over 3 weken is’. Verandering kan niet altijd van de ene op de andere dag plaats vinden, hoewel ik dit in praktijk wel met regelmaat tegenkom. Overigens is elke behandeling & paard uniek: ik beschrijf hier dus een paar standaard voorbeelden die ik regelmatig tegenkom in de praktijk. 💪🏻

Het verhaal van Alice

door 75b318ec7592ec13d9a2fda899820d0f5c3604b0 • 17 oktober 2023

👉🏻 ‘Ik heb de afstandsbediening van de achterhand eindelijk gevonden! En er is ook nog eens een extra vonkje 🌟 tussen ons overgeslagen’ 😁 Dit vertelde Alice met een grote smile op haar gezicht. Ik was een half jaar geleden bij haar geweest voor een eerste behandeling voor haar paard Donut 🐴. Ze vertelde dat ze Donut als ‘projectje’ 2 jaar geleden had gekocht en dat ze het liefst alles in haar uppie deed. Dit betekende voor haar dat ze het met haar eigen rijervaring en kennis wilde doen. Ze vertelde dat dit voor haar gevoel ook goed ging, de bekende ups en downs waren er natuurlijk, maar er zat een stijgende lijn in. En naast het rijden was de band tussen haar en Donut ook steeds beter geworden, hij was echt ‘haar’ paard geworden. Kortom; de dingetjes waar ze tegenaan liepen op de grond of in het rijden, dat losten ze samen als team op. 💪 Een uitgangspunt wat Alice erg fijn vond, omdat er volgens haar ‘zoveel meningen’ waren over van alles en nog wat in de paardensport. En dus besloot ze het met Donut in haar uppie aan te pakken.

Vertel mij dit altijd vooraf

17 maart 2023

📣 Vertel mij dit altijd vooraf! Of nou ja, in de praktijk zit het anders… meestal wordt het niet vertelt. Dan kom ik een stal binnen en begroet ik de eigenaar. Samen lopen we naar de stal van het paard in kwestie en spreken we voor de stal nog een paar dingen door. Dan heb ik het vaak al door; ‘iets wordt er niet vertelt’. Meestal hebben we de uitdagingen of het medisch verleden wel al besproken, dus dat kan het niet zijn. Goed, verder gaan en de behandeling starten… En dan, als ik al in stal sta en soms pas halverwege de behandeling, komt het hoge woord er uit: ‘Ze houdt niet van mannen!’ ‘Oh, normaal had hij je alláng de stal uitgetrapt’! Of, helemaal aan het eind van de behandeling: ‘Goh, heb haar nog nooit zo relaxt gezien. Wat bijzonder! Meestal doet ze *noemt gevaarlijk gedrag op, zoals bijten en slaan* en kan je niet in haar buurt komen. Fijn dat ze jouw behandeling wel accepteert!’. Ja, heel fijn. Achteraf 😉 Want verdorie, daar sta ik dan als typische man – met toch wel een mannelijk uiterlijk, denk ik zo - , bij een potentieel woest paard in stal die me hoogstwaarschijnlijk de stal uit had willen zetten – uhhh, trappen. Omdat hij of zij niet ‘van mannen houdt’ of bijna niemand zou ‘accepteren’. Hoe ga ik dit oplossen?

Ervaringen & Succesverhalen

door Gary Aikema-Petiet • 22 november 2022

📣 Nieuwsgierigen & twijfelaars opgelet! Deze is voor jullie😊 ✅ Ben je iemand die graag ervaringen & succesverhalen van anderen leest? ✅Wil je liever vooraf wat lezen en weten wie er bij je paard langskomt? Dan heb je vast al eens op mijn Facebook pagina gekeken of hier op de website verhalen gelezen, toch? 😊 En waarschijnlijk ben je dan ook de enthousiaste reacties van paardeneigenaren die je voorgingen tegen gekomen! Ik word er altijd blij van, de updates die ik zowel voor als achter de schermen toegestuurd krijg. Enthousiaste reacties met een update worden bijvoorbeeld overal, spontaan, neergezet onder berichten op mijn pagina. Want naast de WhatsApp updates en succesverhalen die ik privé krijg, hoor en meemaak, vind ik het ook superleuk dat er openbaar enthousiaste verhalen te lezen zijn die spontaan gedeeld worden. Dat maakt het plaatje compleet voor mij👍🏻

Veelgestelde vragen: 'Kun je ook iets met ... ?'

door Gary Aikema-Petiet • 31 mei 2022

‘Kan je ook iets met gedrag?’🤷🏻‍♀️ ‘Kan je ook iets met lastig inbuigen of scheefheid’? ‘Kan je ook iets met de weerstand?’ ‘Kan je ook iets met … ?’ ➡️ Wat zou jij hier invullen, als het om jouw paard gaat? 😉 Karen stuurde mij zo’n ‘kan je iets met’ appje, waarin ze in een lijst opsomde waar ze tegenaan liep met haar paard Jovi 🐴. Niet willen inbuigen, vasthouden op 1 kant, een achterhand die ze er maar niet goed onder kreeg en die nu toch écht wel eens sterker zou moeten worden. Hulpen en aanwijzingen die – soms zelfs boos – werden afgeslagen door Jovi… De lijst was lang en ik merkte dat Karen alles goed in de gaten had. Verder was Jovi volgens Karen af en toe wel een eigenwijze merrie, maar een die zich goed gedroeg op stal en in de omgang. ‘Wel met een kleine gebruiksaanwijzing 😉’, sloot Karen haar verhaal af.

Help! Mijn paard schrikt & staakt ...

door Gary Aikema-Petiet • 23 februari 2021

‘Help! Mijn paard schrikt & staakt…’ ‘Ik weet niet meer wat ik moet doen’, zuchtte Renee toen ze me belde. ‘Voor mij is een behandeling van jou de laatste optie, ik heb goede verhalen over je gehoord en wil het een kans geven. Anders denk ik er over na om mijn paard een jaartje op de wei te laten. Of misschien toch verkoop… Zo onderhand heb ik het allemaal wel geprobeerd en ik kan echt geen aanleiding vinden voor het staken!’ 🤷🏼‍♀️

Help! Mijn paard is gevaarlijk...

door Gary Aikema-Petiet • 5 november 2020

‘Help! Mijn paard is gevaarlijk…’ 💣 Met deze uitspraak belde Janneke mij in augustus op. Janneke vroeg mij of ik iets kon betekenen voor haar paard Diva, die in de omgang gevaarlijk gedrag vertoonde naar mensen. Ze vertelde dat ze al veel had geprobeerd en nu actief bezig was met grondwerk lessen: ze werkte er hard aan om vanaf de grond de leider te worden van haar paard. Maar de stijgende lijn konden ze samen niet vasthouden. Diva bleef erg wisselvallig, de ene dag ging het goed en kreeg Janneke hoop, de andere dag voelde het voor haar alsof ze weer ‘terug bij af’ was. 🤷🏼‍♀️

Waarom sommige mensen jou niet aardig vinden

door Gary Aikema-Petiet • 15 oktober 2020

“Some people will never like you, because your spirit irritates their own inner demons”… Wat ik hiermee bedoel? Dat ga ik je uitleggen! Want als jij net als ik gevoelig bent, zal je je vast herkennen in het volgende… Je bent vast wel eens iemand tegen gekomen waar je geen ‘klik’ mee voelde. Of misschien probeerde je wel naar een ‘klik’ te zoeken en aardig te blijven, omdat je deze persoon nu eenmaal vaker tegen zou komen tijdens je werk of in je vriendengroep bijvoorbeeld. Maar die vreemde, onverklaarbare houding van de ander naar jou en misschien ook nog dat onderbuikgevoel dat er iets niet lekker zat, ook al blijf je nog zo vriendelijk en aardig… Dat kon je misschien niet plaatsen. Ik vroeger ook niet. 😉 Ook ik heb mensen leren kennen in mijn leven die bij voorbaat al een hekel aan mij hadden of mij niet mochten, zonder dat ik wist waarom. Soms werd dat letterlijk zo verteld en bereikte mij dit via-via. Ik zou dit snel kunnen gooien op mijn misschien-iets-anders-dan-anders uiterlijk of mijn persoonlijkheid. Maar ja, gekwetst was ik toch en vroeger ging ik dan moeite doen om aardig gevonden te worden (tip: niet doen, ik leg straks uit waarom). Ik kon nooit verklaren waarom mensen zo op mij reageerden, nu kan ik dit gelukkig wel en een stukje daarvan deel ik graag met je. Ik kom dit namelijk ook tegen in mijn praktijk. Ik zie opluchting bij mijn klanten als ik dit specifiek voor hun situatie uitleg. Wat het ontrafelen van zo’n situatie nog makkelijker maakt, is het feit dat ik mee kan voelen en kan benoemen wat de uitdaging is. Nu geef ik je graag een algemene uitleg, zodat je beter kan begrijpen wat er gebeurd als je ook zo’n onverklaarbaar-niet-aardig-persoon mee hebt gemaakt.